English
Chinese
Spanish
Portuguese
Russian
Japanese
French
German
Italian
Hindi
Korean
Indonesian
Bengali
Albanian
Bosnian
Dutch
Malayalam
RomanianSurah As-Saaffat ( Those Ranges in Ranks )
қазақ тілі
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا ﴿١﴾
Сап-сап тұрушы (періштелерге) серт,
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿٢﴾
Айдаған сайын айдаушы (періштелерге) серт,
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾
Үгіт оқушы (періштелерге) серт. (Алладан басқамен ант ету дүрыс емес. Бірақ, Алла тарапынан басқаға ант етілуі; ант еткен нәрселерде; ант етілген нәрселерге куәлік бар деген ұғымды береді. Т-Қ)
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿٤﴾
Тәңірлерің біреу.
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ﴿٥﴾
Көктер мен жердің әрі араларындағылардың және шығыс жақтардың Раббы. (70-С. 40-А.)
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾
Рас дүние көгін жұлдыздармен безедік.
وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿٧﴾
Бүкіл шектен шыққан шайтаннан қорғадық.
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿٨﴾
Олар, жоғарғы әлемді тыңдай алмайды. Олар, әр тараптан атылады.
دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿٩﴾
Қуылған түрде олар үшін ұдайы азап бар.
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿١٠﴾
Алайда әлде біреу бір сөз ұрлайтын болса, оны өткір бір жалын қуалайды.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾
Енді олардан сұра: \"Оларды жарату қиын ба? Басқа жаратқандарымыз қиын ба? Шын мәнінде оларды (адам баласын) бір жабысқақ балшықтан жараттық.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) Әрине (Бұл жаратылысқа) таңырқадың, олар мазақтайды.
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾
Қашан оларға ескертілсе де олар ескермейді.
وَإِذَا رَأَوْاْ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾
Бір мұгжиза көрсе, олар тәлкек қылады.
وَقَالُوٓاْ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾
\"Бұл мүлде ашық жады\" деседі.
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾
\"Біз өліп топырақ және сүйектер болган кезде, рас тірілтілеміз бе?\"
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾
\"Әуелгі аталарымыз да ма?\",- дер.
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾
\"Әуелгі аталарымыз да ма?\",- дер. (17) \"Әрине сендер кор боп тірілесіңдер\" де.
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾
Шын мәнінде ол бір үрейлі дауыс. Сонда олар қарап қалады.
وَقَالُواْ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾
\"Әттеген-ай! Бұл есеп күні екен ғой!\",- деседі.
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾
\"Бұл сендер жасынға шығарған билік күні!\"
۞ ٱحْشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُواْ يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾
\"Жинаңдар! Ол залымдардьі да сыбайластарын да олардың табынғандарын да:\"
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾
\"Алладан өзге. Оларға тозақтың жолын көрсетіңдер;\"
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿٢٤﴾
\"Оларды тоқтатыңдар. Өйткені олар сұраққа тартылады\" (делінеді.)
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾
Оларға: \"Бір-бірлеріңе неге болыспайсыңдар?\",- (делінеді.)
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾
Әрине бүгін олар еріксіз бой ұсынғандар.
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٧﴾
Олар бір-біріне қарсы сұрақ қойысады.
قَالُوٓاْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٨﴾
(Олар бастықтарына): \"Сендер бізге оң жақтан келуші едіңдер\" дейді.
قَالُواْ بَل لَّمْ تَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾
Олар: \"Олай емес, өздерің сенбеуші едіңдер\" дейді.
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ ﴿٣٠﴾
\"Өйткені, сендерге бір өктемдігіміз жоқ еді. Әрине өздерің азғын ел едіңдер.\"
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿٣١﴾
\"Раббымыздың бізге деген сөзі шынға шықты. Біз расында дәмін татамыз.\"
فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ﴿٣٢﴾
\"Сонда сендерді аздырған едік. Рас өзіміз де азғын едік.\"
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾
Ал рас сол күні, олар азапқа ортақ болады.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾
Сөз жоқ, Күнәкарларға солайша істейміз.
إِنَّهُمْ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾
Расында оларға: \"Алладан басқа ешбір тәңір жоқ\" делінген кезде, менменсіген еді.
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ﴿٣٦﴾
Олар: \"Жынды бір ақын үшін рас тәңірлерімізді тастайық па,- десті.
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾
Әрине ол, шындықты әкелген әрі елшілерді мойындаған еді.
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُواْ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾
Сөз жоқ, сендер күйзелтуші азапты татасыңдар.
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾
Сендер істегендеріңнің ғана сазайын тартасыңдар.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾
Бірақ Алланың ықыласты құлдары бір сәрі.
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٤١﴾
Міне бұлар үшін белгілі бір несібе бар.
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾
(Түрлі) жемістер де. Олар құрметке бөленеді:
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٤٣﴾
Нығымет бақшаларында,
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿٤٤﴾
Дивандардың үстінде ерсілі-қарсылы болады.
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿٤٥﴾
Оларға қайнаған көзден кәселер айналдырыла ұсынылады.
بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ ﴿٤٦﴾
Ішушілер үшін аппақ, тәтті.
لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿٤٧﴾
Ол бас ауыртпайды да әрі мас қылмайды.
وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ﴿٤٨﴾
Олардың қасында телмірген ботакөздер бар.
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿٤٩﴾
Рас олар жарылмаған жұмыртқадай.
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٥٠﴾
Олар қарама-қарсы отырып, сұрасады.
قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ﴿٥١﴾
Олардан бір айтушы: \"Расында бір ағайыным бар еді\" дейді.
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾
(Ол, маған): \"Шын-ақ растаушылардансың ба?',- дейді.
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾
\"Өліп, топырақ және сүйек болсақ та жазаландырыламыз ба?\"
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾
(деп қасындағыларға): \"Оны көргілерің келе ме?\",- дейді.
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾
Сонда өзі қарап оны тозақтың ортасында көреді де:
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾
\"Аллаға ант етемін! Мені де жоқ ете жаздадың\" дейді.
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾
\"Егер Раббымның игілігі болмаса еді, әрине иен де тозаққа келтірілгендерден болар едім.\"
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾
\"Біз өлмейміз бе?\"
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾
\"Алғашқы өліміміз ғана. Біз азапқа да душар болмайыз.\"
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾
Сөз жоқ, Бұл (жаннат) ірі қол жетушілік. (Бұл сөздерді жаннаттықтар айтады. Ж.Б.М.К.)
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ﴿٦١﴾
Ғамал қылуға тиісті.
أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾
Осы қонақ асы жақсы ма? Не заққұм ағашы жақсы ма? (Заққұм; тозақтықтарға берілетін улы, сасық бір ағаш түрі. Сөздік Әлмауарит.)
إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ ﴿٦٣﴾
Рас заққұм ағашын залымдарға сұмдық қылдық.
إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾
Рас ол, тозақтың түбінде шығатын бір ағаш.
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ﴿٦٥﴾
Оның қауашақтары, шайтандардың бастары сияқты. (Өте жаман бейнеде деген ұғымда. Б.Ж.М.К.Р.)
فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٦٦﴾
Сондай-ақ олардан жеп, қарындарын толтырады.
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٦٧﴾
Сосын оларға қайнап тұрған судан сусын беріледі.
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾
Сосын олардың қайтар жерлері әлбетте тозақ болады.
إِنَّهُمْ أَلْفَوْاْ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿٦٩﴾
Рас олар, аталарын адасқан түрде тапқан болатын.
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾
Сонда олар, аталарының ізінше жүгіре берді.
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾
Олардан бұрын, алғашқылардың көбі адасқан еді.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾
Расында олардың ішіне де ескертуші жіберген едік.
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾
Ескертілгендердің соңының не болғанын бір көр!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾
Бірақ Алланың ықыласты құлдары басқа.
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾
Расында Нұх (Ғ.С.) Бізге жалбарынды. Біз нендей жақсы қабылдаушымыз!
وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾
Оны да семьясын да зор қиыншылықтан құтқардық.
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾
Нұх (Ғ.С.) тың үрпақтарын қалдырдық. (Жалғасты түрде өрбіттік.)
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿٧٨﴾
Оны кейінгілерге дәріптеттік.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾
Нұх (Ғ.С.) қа бүкіл әлемнен сәлем болсын.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾
Рас Біз, ізгі іс істеушілерді өстіп сыйлыққа бөлейміз.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾
Өйткені ол, сенуші құлдарымыздан.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿٨٢﴾
Сосын басқаларын суға батырдық.
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾
Күдіксіз Ыбырайым (Ғ.С.) де Нұх (Ғ.С.) тың даңғыл жолында.
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾
Өйткені, Ыбырайым (Ғ.С.) Раббына, ынталы жүрекпен келген еді.
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾
Сол уақытта әкесіне де еліне де: \"Нелерге табынасыңдар?\",- деді.
أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾
\"Алладан өзге етірік тәңірлер қалайсыңдар ма?\"
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾
\"Әлемнің Раббына байланысты не ойларың бар?\"
فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾
Сонда Ыбырайым (Ғ.С.) жұлдыз жаққа назар аударып:
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿٨٩﴾
\"Мен науқаспын\" деді.
فَتَوَلَّوْاْ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾
Сонда ел одан бтрұлған бойда кете берді.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾
(Ыбырайым Ғ.С.) олардың тәңірлерінің жанына оңаша барып: \"Жемейсіңдер ме?- деді.
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾
\"Неге сөйлемейсіңдер?\"
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾
Сонда аңдып барын, оң қолымен ұрды.
فَأَقْبَلُوٓاْ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾
Олар, оған жүгірісіп келді.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾
\"(Қолмен) жонып, алғандарыңа шоқынасыңдар ма?\",- деді.
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾
\"Алла сендерді де жасаған нәрселеріңді де жаратты.\"
قَالُواْ ٱبْنُواْ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾
Олар: \"Ол үшін бір бина жасап, оны отқа тастап жіберіңдер\" десті.
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾
Сонда олар оған бір айлакерлік жасауды ойлады да оларды төмендетіп жібердік.
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾
(Ыбырайш* Ғ.С.): \"Раббым жаққа кетемін. Ол, маған жол көрсетеді\" деді.
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾
\"Раббым, маған жақсысынан бір ұл бер!\"
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿١٠١﴾
Оны өте мұлайым бір ұлмен қуанттық.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾
Ұлы (Ысмайыл) өзімен бірге жүруге жеткен кезде: \"Балақайым! Сені түсімде бауыздағанымды көремін; назар аудар, көзқарасың не?\",- деда. Ол: \"Әй әкетайым! Өзіңе не әмір етілсе, оны орында. Алла қаласа, мені сабырлылардан табарсың\" деді.
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾
(Ыбырайым Ғ.С. құрбан айының 8-ші күні; баласын құрбан шалатын бір түс көріп, күдіктенгендіктен: \"Таруя\"; күдікгі күн деп, 9-шы күні; және қайта көріп, рас деп танығандықтан: Ғарифа\"; тану күні деп, 10-шы күні және көріп, құрбан шалғандықтан: \"Нахыр\" деп аталады. Б.М.) Сөйтіп екеуі де ұнап, әкесі оны маңдайының үстіне жатқызады. (Құдыретше бауыздаған бышақ кеспеді. Ж.М.)
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿١٠٤﴾
Біз, оған: \"Әй Ыбырайым,- деп, дабыстадық:
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾
\"Рас түсінді шынға шығардың. Күдіксіз ізгі іс істегендерді осылайша сынаймыз\" (дедік.)
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُاْ ٱلْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾
Шын мәнінде бұл бір ашық сынау еді.
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠٧﴾
Оны ірі бір құрбандыққа ауыстырдық. (Құдыретше бір құрбандық қошқар беріледі. Б.Ж.М.К.)
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٠٨﴾
Кейінгі нәсілдерде, оған (жақсы даңқ) қалдырдық.
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿١٠٩﴾
Ыбырайым (Ғ.С) ға сәлем.
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾
Рас, ізгі істер істеушілерді осылайша сыйлыққа бөлейміз.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾
Өйткені ол, сенген құлдарымыздан еді.
وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١١٢﴾
Оны пайғамбарлардың ізгілерінен; Ысхақпен шүйіншіледік.
وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿١١٣﴾
Өзіне де Ысхақ (Ғ.С) қа да береке бердік. Сондай-ақ екеуінің ұрпақтарынан жақсы болғандар да өздеріне ашық зұлымдық еткендер де бар.
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١١٤﴾
Расында Мұса, Ћарұн (Ғ.С.) ға да игілік бердік.
وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾
Екеуін әрі елін зор апаттан құтқардық.
وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُواْ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾
Оларға жәрдем еттік те сонда олар, жеңіске ие болды.
وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾
Екеуіне түсінікті кітап бердік.
وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾
Екеуіне тура жол көрсеттік.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١١٩﴾
Екеуіне, кейінгі нәсілдерде (жақсы даңқ) қалдырдық.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١٢٠﴾
Мұса және ћартн (Ғ.С.) ға сәлем.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾
Рас ізгі іс істегендерді өстіп сыйлыққа бөлейміз.
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾
Өйткені, екеуі де сенген құлдарымыздан еді.
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾
Әрине Іляс (Ғ.С.) елшілерімізден еді.
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾
Сол уақытта еліне: \"Алладан қорықпайсыңдар ма?\",- деді.
أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ﴿١٢٥﴾
\"Ерекше жаратушыны қойып, \"Бағыл\" атты бұтқа жалбарынасыңдар ма?\"
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾
\"Алла, сендердің де бұрынгы аталарыңның да Раббы!\"
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾
Сонда елі оны жасынға шығарды. Рас олар, жазаға келтіріледі.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾
Бірақ Алланың ықыласты құлдары басқа.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٢٩﴾
Кейінгі нәсілдерге оған (жақсы даңқ) қалдырдық:
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾
\"Іляс (Ғ.С.) қа сәлем.\"
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾
Рас Біз, ізгі іс істегендерді осылайша сыйлыққа бөлейміз.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾
Өйткені, ол сенімді құлдарымыздан еді.
وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾
Күдіксіз Лұт (Ғ.С.) елшілерден еді.
إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾
Сол уақытта оны да семьясын да түгел құтқардық:
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴿١٣٥﴾
Бірақ қалғандардың ішіндегі бір кемпірден басқа.
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿١٣٦﴾
Сосын өзгелерін жоқ еттік.
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾
Әрине тәңертең, олардан өтіп жүресіңдер.
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾
Әрі түнде де. Сонда да түсінбейсіңдер ме?
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾
Күдіксіз Юныс (Ғ.С.) елшілерден еді.
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾
Күдіксіз Юныс (Ғ.С.) елшілерден еді. (139) Сол уақытта ол, толы кемеге қашқан еді. (Еліне кейіп, кемеге барып түскенде; кеме ауырлап, жүре алмай, шар салғанда соған шығады. Б.Ж.М.)
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾
Шар салғанда ол, жеңіліске ұшырады. (Қарғып теңізге түсті.)
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿١٤٢﴾
Сонда оны балық жұтты. Ол, айыпталған еді.
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾
Егер ол, Алланы рас дәріптеушілерден болмаса еді:
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾
Әрине қайта тірілетін күнге дейін балықтың қарнында қалған болар еді.
۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿١٤٥﴾
Сонда оны қырға шығарып, тастадық. Ол науқас еді.
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿١٤٦﴾
Оның үстіне жапырақты бір ағаш өсірдік.
وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿١٤٧﴾
Оны жүз мың не тағы артығырақ елге жіберген едік.
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿١٤٨﴾
Сонда олар иман келтірді де бір мерзімге дейін пайдаландырдық.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾
Енді олардан сұра: \"Қыздар Раббыларынікі де, ұлдар олардікі ме?
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ﴿١٥٠﴾
Немесе періштелерді ұрғашы жаратқанымызға олар куә ме?
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿١٥١﴾
Сақ болыңдар! Олар жалғандарын айта береді:
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ﴿١٥٢﴾
\"Алланың баласы бар\" деп, олар мүлде өтірік айтады.
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿١٥٣﴾
Алла ұлдардан көрі қыздарды артық көре ме?
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾
Сендерге не болды? Қалай шешім етесіңдер?
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾
Түсінбейсіқдер ме?
أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٥٦﴾
Немесе сендердің ашық бір дәлелдерің бар ма?
فَأْتُواْ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿١٥٧﴾
Шыншыл болсаңдар кітаптарыңды әкеліңдер.
وَجَعَلُواْ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾
Олар Алла мен періштелер (Б.Ж.М.К.Р.) арасында ұрпақтық байланыс ұйғарды. Расында періштелер; олардың Алланың алдына келтірілетінін біледі. (Немесе Алла мен жын арасында жег-жаттық ұйгарды.)
سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾
Алла (Т.) олардың сипаттауларынан пәк.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾
Бірақ Алланың нағыз құлдары өйтіп сипаттамайды.
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾
Сонда сендер де табынған нәрселерің де, (бірлесіп;)
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ﴿١٦٢﴾
Сендер Аллаға қарсы бұзақылық шығара алмайсыңдар.
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾
Бірақ кім тозаққа түсетін болса, ол басқа.
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿١٦٤﴾
\"Бізден орны белгіленбеген ешкім жоқ.\"
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿١٦٥﴾
\"Шын мәнінде біздер қатарланып тұрушыларданбыз.\"
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾
\"Әрине Алланы дәріптеушілерденбіз.\"
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾
Олар былай дейтін еді:
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾
\"Егер бізде бұрынғыларға түсірілген үгіт болса еді,\"
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾
\"Әлбетте Алланың ықыласты құлдарынан болар едік.\"
فَكَفَرُواْ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾
Сонда олар, келген Кітапқа дереу қарсы шықты. Жақында (нәтижені) біледі.
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾
Расында елші құлдарымызға сөзіміз бұрын бекіген болатын:
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿١٧٢﴾
\"Сөз жоқ, оларға жәрдем болады.\"
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴿١٧٣﴾
\"Сөзсіз жеңіске ие болатын біздің әскер.\"
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٤﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) сонда олардан бір мезгілге дейін бет бұра тұр.
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾
Оларды көре тұр, олар да жақында көреді.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾
Олар азабымыздың жедел келуін қалай ма?
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٧﴾
Қораларына (азап) түскен кезде, ескерту берілгендердің таңы нендей жаман.
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٨﴾
Сонда олардан бір уаққа дейін аулақ бол.
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾
Тағы оларды байқай тұр. Жақында олар көреді.
سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾
Қастерлі Раббың олардың сипаттағандарынан пәк.
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾
Елшілерге сәлем!
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٨٢﴾
Барлық мақтау бұкіл әлемнің Раббы, Алла (Т.) ға лайық.