English
Chinese
Spanish
Portuguese
Russian
Japanese
French
German
Italian
Hindi
Korean
Indonesian
Bengali
Albanian
Bosnian
Dutch
Malayalam
RomanianSurah As-Saaffat ( Those Ranges in Ranks )
Macedonian
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا ﴿١﴾
1. Се колнам во наредените во редови,
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿٢﴾
2. и во тие што одвраќаат[226]
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾
3. и во тие што Опомената ја читаат –
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿٤﴾
4. вашиот Бог навистина е Еден,
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ﴿٥﴾
5. Господар на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив и Господар на истокот!
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾
6. Ние најблиското небо до вас со сјајни ѕвезди го украсивме
وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿٧﴾
7. и го чуваме од секој бунтовен шејтан
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿٨﴾
8. да не го прислушкува друштвото највисоко; нив од сите страни ги гаѓаат,
دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿٩﴾
9. за да ги истераат: нив ги чека страдање непрекидно,
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿١٠﴾
10. а тој што нешто ќе зграби – огнена светилка ќе го стигне.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾
11. Прашај ги дали е потешко тие да бидат создадени или сето останато што сме го создале? – Нив ги создаваме од леплива глина.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾
12. Ти се восхитуваш, а тие се исмејуваат,
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾
13. а кога се опоменуваат, тие опомената не ја прифаќаат,
وَإِذَا رَأَوْاْ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾
14. и кога доказот ќе го видат, тие едни со други на исмејување се поттикнуваат,
وَقَالُوٓاْ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾
15. и велат: „Ова не е ништо друго, туку вистинска маѓија!
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾
16. Зарем кога ќе изумреме и кога коски и земја ќе станеме, зарем ние навистина ќе бидеме оживеани
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾
17. и нашите предци дамнешни?“
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾
18. Кажи: „Да, а ќе бидете и понижени!“
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾
19. Тоа ќе биде само еден глас и сите одеднаш ќе прогледаат
وَقَالُواْ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾
20. и ќе речат: „Тешко нам, ова е Судниот ден!“
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾
21. Да, ова е Денот на судот во кој вие не верувавте!
۞ ٱحْشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُواْ يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾
22. Соберете ги неверниците и тие што со нив се дружеа и тие коишто ги обожуваа
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾
23. покрај Аллах, и покажете им го патот кој води кон Џехенемот
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿٢٤﴾
24. и сопрете ги. Тие ќе бидат прашани:
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾
25. „Што ви е, зошто едни на други не си помогнете?“
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾
26. Но тој Ден тие сосема ќе се препуштат
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٧﴾
27. и едни на други ќе си префрлуваат:
قَالُوٓاْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٨﴾
28. „Вие нè лажевте.“
قَالُواْ بَل لَّمْ تَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾
29. „Не ве лажевме,“ – ќе одговорат – „туку вие не сакавте да верувате,
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ ﴿٣٠﴾
30. а никаква власт над вас немавме, бунтовен народ бевте
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿٣١﴾
31. и зборот на Господарот наш дека навистина казна ќе искусиме – се исполни над нас,
فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ﴿٣٢﴾
32. а во заблуда ве повикувавме бидејќи и самите бевме во заблуда.“
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾
33. И тие тој Ден заедно на мака ќе бидат,
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾
34. бидејќи Ние така ќе постапиме со злосторниците,
إِنَّهُمْ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾
35. Кога им се велеше: „Само Аллах е Бог!“ – тие беа вообразени
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ﴿٣٦﴾
36. и говореа: „Зарем да ги напуштиме божествата наши поради еден луд поет?!“
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾
37. А не е така, тој дојде со Вистината и потврдува дека сите пратеници дошле со Вистината,
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُواْ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾
38. а вие сигурно болно страдање ќе искусите –
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾
39. како сте работеле, така ќе бидете казнети!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾
40. А Аллаховите искрени робови
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٤١﴾
41. посебно снабдување ќе имаат,
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾
42. разновидно овошје, и ќе бидат почестени
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٤٣﴾
43. во џенетските градини за насладување,
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿٤٤﴾
44. на диваните, едни кон други,
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿٤٥﴾
45. ќе бидат послужени со пијалак – од изворите кои постојано течат –
بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ ﴿٤٦﴾
46. бел и пријатен за тие што ќе го пијат,
لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿٤٧﴾
47. од него нема опиеност да има и од него умот нема да се губи.
وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ﴿٤٨﴾
48. Покрај нив ќе бидат тие што пред себе ќе гледаат, со прекрасни очи,
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿٤٩﴾
49. како да се јајца заштитени.[227]
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٥٠﴾
50. И тие еден со друг ќе се распрашуваат,
قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ﴿٥١﴾
51. и едниот од нив ќе рече: „Имав еден другар
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾
52. кој велеше: „Зарем ти веруваш,
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾
53. дека навистина, кога ќе умреме и кога земја и коски ќе станеме, сметка ќе полагаме?“
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾
54. „Сакате ли да погледнете?“
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾
55. И тој ќе погледне, и него среде Џехенемот ќе го здогледа.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾
56. „Се колнам во Аллах,“ – ќе рече – „за малку ќе ме упропастеше;
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾
57. да не беше милоста на Господарот мој, и јас сега ќе се мачев.“
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾
58. „А ние, нели, веќе нема да умираме?
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾
59. Еднаш умревме – веќе нема да бидеме мачени,
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾
60. тоа, навистина, голем успех ќе биде!“
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ﴿٦١﴾
61. За вакво нешто нека се трудат трудбениците!
أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾
62. А дали е подобра таа гозба или дрвото Зекум,
إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ ﴿٦٣﴾
63. кое на насилниците како казна им го одредивме?
إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾
64. Тоа е дрво кое расте среде Џехенемот,
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ﴿٦٥﴾
65. плодот му е како главите шејтански.
فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٦٦﴾
66. Тие со него ќе се хранат и стомаците свои со него ќе ги полнат,
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٦٧﴾
67. па со зовриена вода тоа ќе им се измеша,
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾
68. а потоа, сигурно, пак во Џехенемот ќе се вратат.
إِنَّهُمْ أَلْفَوْاْ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿٦٩﴾
69. Тие татковците свои во заблуда ги затекнаа,
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾
70. па и тие по стапките нивни продолжија.
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾
71. А и пред нив повеќето древни народи во заблуда беа,
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾
72. иако Ние им ги праќавме тие што ги опоменуваа;
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾
73. затоа, погледни каков беше крајот на тие што беа опоменати,
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾
74. не беше така само со Аллаховите искрени робови.
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾
75. А кога Нух нè повика, Ние убаво се одѕвивме:
وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾
76. него и семејството негово од тешка неволја ги спасивме
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾
77. и само потомците негови во живот ги оставивме,
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿٧٨﴾
78. и кај поколенијата подоцнежни споменот му го сочувавме:
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾
79. „Мир за Нух од сите светови!“
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾
80. Ете, така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела,
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾
81. тој беше Наш роб, верник,
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿٨٢﴾
82. а другите потоа ги потопивме.
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾
83. Со иста вера како него беше и Ибрахим,
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾
84. кога на Господарот свој со искрено срце Му дојде,
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾
85. кога на таткото свој и на народот свој му рече: „Што обожувате вие?
أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾
86. Зарем лажни божества наместо Аллах сакате?
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾
87. И што мислите за Господарот на световите?“
فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾
88. И тој фрли поглед кон ѕвездите,
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿٨٩﴾
89. и рече: „Јас сум болен, навистина.“,
فَتَوَلَّوْاْ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾
90. а тие од него, вртејќи му грб, си отидоа,
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾
91. а тој кај киповите нивни се прикраде, па рече: „Зошто не јадете?
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾
92. Што ви е, зошто не зборувате?“
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾
93. И скришно им пријде со десната рака удирајќи ги,
فَأَقْبَلُوٓاْ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾
94. па народот со трчање му дојде.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾
95. „Како можете да ги обожувате тие што самите ги резбате?“ – запраша,
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾
96. кога Аллах ве создава и вас и тоа што го правите?“
قَالُواْ ٱبْنُواْ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾
97. „Подгответе за него клада,“ – повикаа – „па во оган фрлете го!“
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾
98. И сакаа да го мачат, но Ние нив ги направивме понижени.
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾
99. „Одам таму каде што Господарот мој ми нареди.“ – рече – „Тој каде што треба ќе ме упати.
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾
100. Господару мој, подари ми честито потомство!“
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿١٠١﴾
101. И Ние го израдувавме со момче со благ карактер.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾
102. И кога тој порасна толку што во работата почна да му помага, Ибрахим рече: „О, синко мој, на сон видов дека треба да те заколам, па што мислиш ти?“ – „О, татко мој,“ – рече – „постапи како што ти се наредува; ќе видиш, ако даде Бог, дека ќе бидам трпелив.“
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾
103. И кога двајцата послушаа, и кога тој со челото на земја го положи,
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿١٠٤﴾
104. Ние го повикавме: „О, Ибрахиме,
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾
105. ти постапи според вдахновениот сон; – а Ние вака ги наградуваме тие што прават добри дела, –
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُاْ ٱلْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾
106. тоа, навистина, беше очигледно искушение!“
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠٧﴾
107. Со голем курбан го искупивме
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٠٨﴾
108. и кај поколенијата подоцнежни спомен му сочувавме:
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿١٠٩﴾
109. „Нека е во мир Ибрахим!“
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾
110. Ете така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела,
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾
111. а тој, навистина, беше Наш роб, верник,
وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١١٢﴾
112. и го израдувавме со Исхак, веровесник и човек добар,
وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿١١٣﴾
113. и го благословивме и него и Исхак; а меѓу потомците нивни има верници и такви кои на себеси очигледно насилство чинат.
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١١٤﴾
114. И на Муса и на Харун благодати им дадовме,
وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾
115. па и нив и народот нивен од неволја голема ги спасивме
وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُواْ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾
116. и им помогнавме и тие беа победници,
وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾
117. и Книга јасна им дадовме,
وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾
118. и двајцата на Правиот пат ги упативме,
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١١٩﴾
119. и кај поколенијата подоцнежни спомен им сочувавме;
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١٢٠﴾
120. „Нека се во мир Муса и Харун!“
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾
121. Ете така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела,
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾
122. а тие двајца, навистина, беа робови Наши, верници.
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾
123. И Илјас беше Пратеник.
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾
124. Кога тој му рече на народот свој: „Зар не се плашите?
أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ﴿١٢٥﴾
125. Зарем на Бал му се молите, а најубавиот Создател го оставате,
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾
126. Аллах, Господарот свој и Господарот на вашите древни предци?“
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾
127. Тие лажливец го нарекоа и затоа, сигурно, сите тие во Огнот ќе бидат фрлени,
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾
128. но не тие Аллахови робови кои Му беа предани.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٢٩﴾
129. И кај поколенијата подоцнежни спомен му сочувавме:
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾
130. „Нека е во мир Илјас!“
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾
131. Ете така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела,
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾
132. а тој беше роб Наш, верник.
وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾
133. И Лут беше Пратеник.
إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾
134. Кога Ние него и целото негово семејство го спасивме,
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴿١٣٥﴾
135. освен старицата, таа настрада со тие што настрадаа,
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿١٣٦﴾
136. а останатите ги уништивме,
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾
137. и вие покрај населбите нивни поминувате и дење
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾
138. и ноќе, па зошто не се вразумите?
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾
139. И Јунус беше Пратеник.
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾
140. Кога тој избега на бродот преполн
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾
141. и со нив фрли коцка и коцката падна на него,
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿١٤٢﴾
142. и китот го проголта, а беше заслужил прекор,
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾
143. и да не беше еден од тие што Аллах Го слават и Го величаат,
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾
144. сигурно ќе останеше во утробата негова до Денот на оживувањето.
۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿١٤٥﴾
145. И Ние го исфрливме на едно пусто место, а тој беше болен,
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿١٤٦﴾
146. и сторивме над него да израсне една тиква,
وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿١٤٧﴾
147. и го пративме на стотина илјади луѓе, и повеќе,
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿١٤٨﴾
148. и тие поверуваа, и ним им дадовме до рокот одреден да уживаат.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾
149. А прашај ги: „Зарем за Господарот твој ќерки, а за нив синови,
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ﴿١٥٠﴾
150. зарем во нивно присуство мелеците како жени ги создадовме?“
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿١٥١﴾
151. Ете, тие, поради тоа што лажат, говорат:
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ﴿١٥٢﴾
152. „Аллах родил.“ – тие се навистина лажливци.
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿١٥٣﴾
153. Зарем ги избра ќерките пред синовите!?
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾
154. Што ви е, како така расудувате?!
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾
155. Зарем нема да се вразумите?
أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٥٦﴾
156. Или вие можеби имате очигледен доказ?
فَأْتُواْ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿١٥٧﴾
157. Донесете ја Книгата своја, ако вистината ја зборувате!
وَجَعَلُواْ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾
158. Многубошците помеѓу Него и џините сродство воспоставуваат, а џините одамна знаат дека тие што зборуваат така ќе бидат фрлени во огнот,
سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾
159. чист е Аллах и далеку е од тоа како што тие Го опишуваат!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾
160. Аллаховите искрени робови тоа не го прават.
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾
161. Но, ниту вие, со тие што ги обожувате,
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ﴿١٦٢﴾
162. не можете во врска со нив никого во заблуда да го заведете,
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾
163. освен тој што и онака во огнот ќе гори.
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿١٦٤﴾
164. „Секому од нас местото му е одредено,[228]
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿١٦٥﴾
165. ние сме во редови наредени,
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾
166. и само Него Го славиме и Го величаме!“
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾
167. А тие велеа:
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾
168. „Да имавме ние Книга како што имаа претходните народи,
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾
169. сигурно ќе бевме Аллахови искрени робови!“
فَكَفَرُواْ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾
170. Но, во Куранот не сакаа да поверуваат, и ќе знаат тие!
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾
171. А зборот Наш е веќе претходно кажан на робовите Наши, Пратениците:
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿١٧٢﴾
172. Тие ќе бидат, навистина, потпомогнати
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴿١٧٣﴾
173. и војската Наша сигурно ќе биде победник!
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٤﴾
174. Затоа тргни се од нив некое време
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾
175. и набљудувај ги, и тие ќе набљудуваат!
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾
176. Зарем тие казната Наша да ја избрзуваат?
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٧﴾
177. Кога таа ќе ги стигне, лошо утро ќе им осамне на тие што беа опоменати!
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٨﴾
178. Затоа тргни се од нив некое време
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾
179. и набљудувај, и тие ќе набљудуваат!
سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾
180. Славен е Господарот твој, Господар на достоинството, и високо над тоа што Му го припишуваат тие!
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾
181. И нека е селам на Пратениците,
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٨٢﴾
182. и сета благодарност Му припаѓа на Аллах, Господарот на световите!